YOKLUK…BOŞLUK…

Yokluk… Boşluk…
Bugün size farklı bir tarz sunmak istedim. Bakalım sevecek misiniz? Yorumlara göre devamı gelebilir belki ! Ne dersiniz?

YOKLUK… BOŞLUK…

Hani insanlar vardır
Varken anlamazsın ,
Yokluğunun ne acı olduğunu
Hissetmezsin kaybedene kadar
Aslında çok yer tuttuğunu
Fakat birgün ,
Birgün gittiğinde bu hayattan
Senden benden ondan
Bir boşluk kaplar sis gibi
Fırtınalar kopar içinde
Hissedersin işte tamda o anda,
Aslında varlığında ne sevmişim
Ama yeterince demişmiyim ???
Üzerime çöken bu ağırlıkta ne?
İçimi burkan acı
Karabasan gibi gitmiyor
Gitmiyor bitmiyor eritiyor
Gitti avuçlarımın arasından
Kaydı ve gitti sessizce
Geriye kalan sadece
Yokluk ve koca bir boşluk…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir